woensdag 23 december 2009

ge zijdt ne keer weg

Kerst vieren we dit jaar in Lenno/Wlen (in Polen) waar mijn vader woont en werkt. Zijn ecologische boerderij (het ecoattest is binnen!) heeft ongeveer 60 hectaren grond, dat is tuinieren op heel andere schaal. hier enkele beelden van de moestuin.

De serre heeft wat stormschade gelopen, en de druiven zijn aan de ranken blijven hangen. Ze zijn ijskoud, maar wel nog eetbaar, ook al proef je een zweempje gist.

De haagbeukhaag moet hier al een eeuwigheid geleden geplant zijn. K kan alleen maar hopen de mijne ooit zo groot te zien worden...

Liefhebbers van hoevetoerisme kunnen bij ons in Polen een fijne tijd beleven. Voor meer informatie klikt u hier.

dinsdag 22 december 2009

zootje




Opruimen is niet mijn sterkste kant. De vorige bewoner van mijn huisje had het vast even lastig met orde houden. Ik trof een tot de nok met rommel gevulde zolder aan, en een resem aan waardeloze troep in het tuinhuis en directe omgeving. Vandaag, 6 jaar later, ben 'k nog steeds bezig met het opruimen van deze erfenis. Zonder auto is dat geen evidentie. Vrienden die me heel gelukkig willen maken, trakteren me wel eens op een ritje naar het containerpark.

maandag 21 december 2009

timber!

Bestaat er een lelijkere boom dan de apenverdriet? Ik dacht het niet! In mijn tuintje had ik tot voor kort zo'n lelijkerd staan. Eén van de besten in zijn genre, dat moet gezegd, maar ik heb een hekel aan het genre. Deze herfst had 'k dan eindelijk een spaarpotje aangelegd om het ding te laten omhakken. Kevin Van Wesemael uit Laarne had de beste offerte, en hij heeft de klus helemaal naar wens uitgevoerd.


vrijdag 18 december 2009

plannen


Deze ochtend nog een rondje door de tuin gemaakt. Het meeste van de sneeuw is blijven liggen, wat op de klimop terecht was gekomen is weer gesmolten. Het ziet er niet fraai uit. Ik haat het oranje waarin ik de muur ooit schilderde, en wil de klimop vervangen door klim-hortensia. Doelstelling voor de lente.

donderdag 17 december 2009

eerste sneeuw


Het sneeuwt, bussen rijden met 45 minuten vertraging, auto's botsen tegen elkaar aan, en ik maak een rondje door de tuin. Wat is het stil daarbuiten.


Onder het sneeuwdek lijkt de tuin nog kaler dan anders.
Bij de buren valt er ook al niet veel fraais te bekijken


woensdag 16 december 2009

hoera een tuin... wat nu?!


In 2003 kocht ik een huisje in een tuinwijk langs de Gentse rand. Juist betaalbaar en juist groot genoeg voor mij alleen. Veel geld om te verbouwen schoot niet meer over, maar in stukken en brokken is het er steeds beter gaan uitzien. Er ligt een nieuwe badkamer, een keuken, parket, de haard werkt en de lampen branden. Achter mijn huisje ligt een lange smalle strook grond (de pijpenla) te wachten op interventie. Ook hier gaat het in kleine stapjes vooruit. Weliswaar traag, want 'k ben een beetje lui, heb ook maar twee handen en een scherpe schup, en 'k blijf twijfelen over het ontwerp. Tuinboeken- en tijdschriften, hoe zalig ik ze ook vind om te doorbladeren, hebben me nog niet veel wijsheid gebracht. De typische rijhuisjes-tuin zoals ik er één heb (6 meter breed op 21 meter lang) komt haast nergens aan bod. Ik heb besloten gewoon aan de slag te gaan, en er op eigen kracht wat van te proberen maken. Wat nu volgt is het verslag van dit voornemen.