dinsdag 26 juli 2016

plannen


Het gaat goed met de tuin. De borders zijn mooi gevuld en zo goed als onkruidvrij. En dat zonder gifstoffen. Hier en daar zit er roest op de rozen en er hangt lelijk krullend blad aan het kroosje en de appel, maar dat negeer ik. Net als de slakkenvraat. Het enige waar ik echt de pest aan heb, zijn de zwerfkatten en hun uitwerpselen, die dan weer voor een enorme vliegenoverlast zorgen. Het liefst zou ik iets aan de katten kunnen doen, maar zo makkelijk laten ze zich niet vangen. Ik stel me dan maar tevreden met het ophangen van een vliegenval. Het is een zakje dat volgens de verpakking werkt met feromonen van de vlieg, in feite walmt het zakje gewoon naar stront. Niet te harden, dus heb ik het in een uithoekje van de tuin gehangen waar ik het minst vaak kom, bij de composthoop. Er liggen al honderden of misschien wel duizenden vliegenlijkjes in de zak, maar het is als dweilen met een open kraan. Nu zie ik een van de zwerfkatten met een dikke buik lopen, dat gaat er ook niet veel aan helpen. Mensen, ga toch naar de dokter met uw huisdier en laat het steriliseren en investeer in een kattenbak! Uw buren zullen u dankbaar zijn.




Echt werken doe ik nog nauwelijks in de tuin. Niet omdat ik niet wil, nee, er is simpelweg niet veel meer te doen dan zo af en toe het gras afrijden en de hagen strak scheren. En plannen maken voor de herfst, de beste plantperiode. Want ik mis nog kleur en structuur. 
Er moeten meer soorten komen die in de hoogte groeien en ik ben mijn enthousiasme voor wilde planten wat aan het verliezen. Met hun subtiele blaadjes en bloemen en vaak erg korte bloeiperiode geven ze me net iets te weinig visueel genot. Ik wil er niet volledig van af, want de bijen en de vlinders weten ze wel te appreciĆ«ren en die zijn me te lief. 
Vast staat dat er meer rozen moeten komen en een taxus die ik in een waanzinnige vorm wil knippen. En echinea's en asters, anemonen en helleborussen. Honderden tulpen en krokussen. En een nieuw terras met pergola. En misschien ook een houten speelhuisje voor de kinderen (als ik een handige harry kan strikken die me daarbij wilt helpen, alleen lukt zo iets niet, vrees ik)
Niet dat de tuin zoals hij nu is niet kindvriendelijk zou zijn. Mijn meisjes genieten met volle teugen. Van 's morgens vroeg schuiven we de terrasdeur open en dekken we de buitentafel. Daarna vermaken ze zich met wat potten en pannen die ik vul met water en waar zij hun poppen of hoe ze het zelf zeggen, hun zusjes, in wassen of verwennen met een modderbad. Fietsen worden op hun kop gedraaid en veranderen met heel veel fantasie in ijscowagens. 
Als ik de grasmaaier van stal haal, eisen zij ermee aan de slag te mogen, een pleziertje wat ik hen met veel tegenzin gun, ik vind het zelf te leuk. Als zij de strijd om het mogen grasmaaien verliezen, nemen ze wraak door op het elektrisch snoer te stappen. Ze vinden het hilarisch om te zien hoe mama zo maar met veel moeite aan het eind van de tuin raakt. 
Ze maken moddertaartjes die ze versieren met afgeplukte bloemblaadjes en snoepen van frambozen, bosbessen en aalbessen. De cassis heeft minder succes, maar verwerkt tot gelei willen ze er wel van weten. 
Ze slepen stoelen en tafeltjes en tapijten buiten en bouwen er kampen mee of maken het zich knus om boekjes te lezen of te kleuren. Ze vechten om ook wat takjes van de haag te mogen kortwieken en staan erop dat ik elk slakje in veiligheid breng (heb er ooit na een regenbui eentje per ongeluk doodgetrapt, tot hun groot verdriet... )
Misschien moet ik dat idee van een speelhuisje gewoon maar laten varen?