dinsdag 30 november 2010

de eerste sneeuw


Er is geen beter moment om de structuur van je tuin te bestuderen dan wanneer die onder een laagje sneeuw ligt.

In mijn tuintje moet er nog heel wat gebeuren, dat valt nu goed op. Er moeten nog een pak struiken en heesters bijkomen en wat er al staat heeft nog een flinke groeischeut nodig. Aan de linkerkant mankeert er nog een haag.
Toch ben ik blij dat er al zo veel verandert is en dat in minder dan een jaar tijd.
De berk en de wasdraadpalen zijn verdwenen. Er is een appel, kroosje, ginkgo en haagjes van haagbeuk of buxus bijgekomen, net als flink wat vaste planten, bessenstruiken en bodembedekkers en onder de grond zitten tal van bollen te wachten op de lente.



2009

2010



donderdag 25 november 2010

woensdag 24 november 2010

de beste haagplanten (en de slechtste ook)

Taxus, beuk en haagbeuk zijn de beste haagplanten voor de kleine tuin. Eigenlijk zijn het bomen, maar laat dat u vooral niet afschrikken. Een houten wandje als tuinafsluiting is misschien wel smaller, maar daar houden alle voordelen op. Want een haag is goedkoop, onderhoudsarm, breekt wind en lawaai, zuivert de lucht, biedt schuilplek aan insecten en vogels en verrijkt de grond met zijn afgevallen blad.



Taxus: erg trage groeier, waardoor een jaarlijkse snoeibeurt volstaat. Koop de planten niet te groot, want dan slaan ze moeilijker aan, en probeer in het najaar te planten. De plant blijft een heel jaar groen, wat de beste privacy biedt, maar dit ziet er (vooral 's winters) ook wel al eens somber uit. Het snoeiafval verteert niet zo gemakkelijk, maar door een hakselaar te gebruiken en het goed met je ander groen materiaal te mengen, zal het toch erg goed composteren. Uit taxusscheersel worden medicijnen gemaakt, sommige bedrijven komen je haag zelfs scheren in ruil voor het afval.



Beuk: keuze uit een soort met groen en een soort met rood blad. Het blad krijgt een prachtig warme bruine kleur in de herfst, en het meeste blijft de hele winter hangen. In de lente biedt het dorre blad soms wel een troosteloze aanblik tegenover al het frisse groen dat dan ontluikt. Groene beuk is mooier als haagplant dan de rode variant, al is dat ook kwestie van smaak. Laat u niet verleiden tot een haag van om en om groen en rood, dat ziet er echt niet uit.
Beuk slaat niet zo gemakkelijk aan, het helpt om wat aarde vanonder een oude beukenhaag door je grond te mengen bij het planten en ook om in de late herfst te planten. Beuk groeit niet al te snel, maar neem toch liefst wat jongere planten, die verdragen het verplanten beter dan grotere exemplaren.
Het blad van een beuk verteert niet zo gemakkelijk, maar dat mag geen probleem zijn. Laat het rustig onder de haag liggen ipv het op te harken en naar de composthoop te voeren.



Haagbeuk: snelle groeier, wat een goede zaak is voor wie snel resultaat wil zien, maar gelukkig blijft het beheersbaar en volstaan 1 a 2 jaarlijkse snoeibeurten.
Het blad is groen in de zomer en wordt dorbruin in de winter. Wanneer de haag niet jong meer is zal het meeste blad er bij de eerste vorst afvallen. Deze haag biedt dan minder bescherming tegen ongewenste blikken. In de lente komt er al vroeg blad aan de haag, en dan doet de plant zijn Franse benaming alle eer aan: charme.
De haagbeuk stelt weinig eisen aan zijn staplaats, kan ook makkelijk in de lente aangeplant worden en ook als hij al wat groter is.
Het blad verbetert de bodem ook. Het is ook de goedkoopste soort van de drie.

Wie een grote tuin heeft kan proberen om een heg te planten, je gebruikt dan soorten die vrijelijk mogen uitgroeien. Doornige planten zoals hulst, meidoorn en sleedoorn kunnen dan perfect. Wie zichzelf wil kwellen kan ze ook in de kleine tuin toepassen, mits regelmatige snoei, maar zorg dan voor goede handschoenen!
Coniferen en liguster zijn nooit een goed idee, in welke tuin dan ook. Liguster wordt niet zo heel oud, en moet je soms wel 6 keer snoeien op 1 jaar. Coniferen verdragen geen andere planten in de buurt, ze nemen alle voedsel weg, werpen te diepe schaduw en maken de grond zuur. Bovendien worden ze veel te groot, en als het zo ver is, kan je ze nog niet eens snoeien. Niet doen dus!


dinsdag 16 november 2010

Polska z Bramski


'k was van plan dit weekend te starten met de aanplant van het laatste stukje haag, maar toen kreeg 'k de reiskriebels en Bram werd er al net zo gemakkelijk door aangestoken. Wijle weg! Naar Polen, waar mijn vader zijn natuurboerderij met pension heeft.
Drie dagen waren veel te kort, maar we hebben toch
een paar mooie wandelingen kunnen maken (vooral die nachtelijk trip door het bos op handen en voeten zal bijblijven, moet het nog gezegd dat de Polen goedkope vodka en gigantische pinten schenken?) en een gesmaakte uitstap naar Wroclaw ondernomen.
In het nabijgelegen Tsjechiƫ zijn we niet meer geraakt, spijtig, want het nationale recept daar heet bramoboracky... echt iets voor mijn reisgenoot, de genaamde Bram, die voedselfotograaf is (u heeft vast wel een werkje van hem in de boeken-of voorraadkast staan...) maar
dus ook mijn lief, of was dat nog niet helemaal duidelijk?
En dat het er mooi weer was, en dat diegenen die thuis bleven ongelijk hadden, dat bewijzen onderstaande foto's. Nanananannanaaaa!







maandag 8 november 2010

de slentering






We zijn gisteren gaan wandelen in 't peerdsbos. Natuurpunt had er iets mee te maken, maar heel geslaagd was hun wandeling niet, wij kozen al snel ons eigen pad (dat voornamelijk in rondjes draaide, maar bon...)
Als 'k nog eens ga wandelen, dan toch liever ergens waar het bos niet grenst aan villawijk en hogesnelheidsspoorlijn en parking, maar waar het overgaat in meer bos of veld en weide.
Toch veel lol gehad, en thuisgekomen met een nieuwe gast voor mijn tuin: de valse salie. Hopelijk verwar ik het volgende lente niet met het vele onkruid waar 'k geregeld door geplaagd word, want 't is geen al te opvallend plantje. Zeldzaam is het ook al niet, anders had ik het wel laten staan. Maar 't is toch de moeite om te planten, in bloei ziet het er nog charmant uit.

zaterdag 6 november 2010

vind ik leuk


Ik ben nogal snel te ontroeren. Onlangs was het weer zo ver. Bram plaatste een link naar deze planten-zoek-site op mijn facebook, en ik smolt weg tot er van mij niets over bleef dan een plasje water.






woensdag 3 november 2010

laatste restje zomer


Vroeger nam ik nooit de moeite om mijn dahlia's uit de grond te halen. 'k vond het te veel gedoe, met als gevolg dat ik er elke lente nieuwe moest planten. Want dahlia's houden niet van koude voeten...
Dit jaar (het jaar van de goede voornemens) doe ik het anders, alle knollen gaan tijdig (nu dus) uit de grond en de bakken. De plantendelen knip ik er af en gooi ik op de composthoop en de knollen gaan vervolgens ondersteboven in een bakje. Als je de steel naar boven laat staan, dan kan die doorrotten, waardoor de wortel ook aangetast wordt. Het bakje wordt dan op een koele, maar vorstvrije en droge plaats weggezet.
Ideaal zou zijn om wat houtkrullen te versieren en ze daar mee af te dekken, maar 'k heb geen idee waar er aan te komen (was ik nog maar on speaking terms met de jongen wiens vader een keukenfabriek bezat...)
In de lente kunnen ze dan vermeerderd worden, maar zo ver zijn we nog niet.
De laatste bloemen heb ik in een bierglas gezet, daar passen ze perfect in. Ze staan nu naast mijn computer te blinken. Het laatste aandenken aan de voorbije zomer. Een laatste streepje zon in huis.





dinsdag 2 november 2010

herfstkleuren






Het mooiste aan de natuur vind ik het wisselen van de seizoenen.
Op dit moment is de tuin weer in volle verandering, wat groen was wordt geel, wordt rood, wordt bruin, verdwijnt, wordt groen, wordt... en zo voort. Het is schitterend om te zien.
Minder tevreden ben ik over het aantal veranderingen waar ik onlangs zelf de hand in had.
De steel van mijn spade is afgebroken, en
het planten van de haag en het aanleggen van de border moet wachten tot ik er een nieuwe gevonden heb.
Geen gemakkelijke opdracht, want ik zoek er eentje die eindigt op een vorm als een D, dat werkt prettiger. Bij Gamma en Aveve verkopen ze alleen T vormige stelen. Waardeloos gerief, i never settle for less!